Archeologisch rijksmonumentenpaspoort voor Aduarder Klooster

Maandagavond 27 november mag wethouder Bé Schollema het eerste Archeologisch rijksmonumentenpaspoort van de gemeente Westerkwartier ontvangen.

Dat wordt tijdens een bijeenkomst in de Abdijkerk door Marjolein Verschuur namens de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed uitgereikt. Na afloop van de bijeenkomst ontvangen ook de andere aanwezige eigenaren een paspoort.

Wat is een archeologisch rijksmonumentenpaspoort?
Om eigenaren van archeologische rijksmonumenten beter te informeren heeft de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed een archeologisch rijksmonumentenpaspoort gemaakt. In dit paspoort staat meer informatie over het monument: hoe ziet het eruit, wat is het, wat is het verhaal, waar ligt het, hoe oud is het? Ook biedt het paspoort informatie over het gebruik van het archeologische rijksmonument en waarom we archeologische resten beschermen en willen behouden voor volgende generaties. Nederland kent circa 1500 archeologische rijksmonumenten. 

Wonder van Aduard
Het klooster van Aduard komt virtueel tot leven
Langs de contouren van het voormalige klooster is een wandeling uitgezet met zeven kunstwerken. Als u daar uw smartphone of tablet op richt, krijgt u 3D-beelden te zien van het Aduard uit de middeleeuwen. U kunt zelfs virtueel door het klooster heen lopen. De app is gratis te downloaden via de app-store van uw mobiele telefoon of tablet.

De St. Bernardusabdij van Aduard (formeel: Ad Sanctum Bernardum) was een klooster in Aduard. De abdij werd gesticht in 1192 vanuit het klooster Klaarkamp in Rinsumageest. Het klooster behoorde tot de orde van de cisterciënzers en was gewijd aan de heilige Bernard van Clairvaux. In zijn bloeitijd was het een der grootste abdijen in Europa. Het einde van het klooster werd ingeluid in 1580, toen het werd ingenomen door staatse troepen.

Op 11 september 1580 werd het klooster grotendeels verwoest, als vergelding voor het verzet tegen de incorporatie van het klooster bij het bisdom Groningen in 1575. De meeste gebouwen zijn kort daarna gesloopt. Met het puin werd onder andere de Kranepoort in Groningen gebouwd. Tegenwoordig rest enkel nog de ziekenzaal, die in gebruik is door de Protestantse Kerk in Nederland, en een deel van het refugium in de stad Groningen.