Een tijd geleden kon ik niet bij de les over Rommel van het Schrijfcafé zijn. Dat vond ik erg jammer. Maar docent Diana stuurde mij de les later toe, zodat ik hier thuis mee aan de slag kon. Dat viel mij niet mee. Ik miste de enthousiaste leiding van Diana en de inspirerende bijdragen van de andere deelnemers. Maar toch…
Ik begon met Freewriten (Losschrijven).
Het is een voorbereiding op het (werkelijke) schrijven. Eerst in ongeveer 7 minuten alles van je afschrijven wat er in je hoofd opkomt. Je hoofd leegmaken – als het ware – vóór het echte werk begint. Niet nadenken, niets corrigeren, onafgebroken je pen op het papier houden.
En… niet weggooien.!
Altijd bewaren, want soms zit er iets in wat je later misschien nogmaals kunt gebruiken in een verhaaltje, column of iets anders.
Het verbaast mij nog steeds dat er dan zomaar van alles op papier komt! Zo ook bij de tweede opdracht:
Zeg eens eerlijk, hoe rommelig ben jij?
Anderen vinden mijn huis altijd zo netjes en ordelijk! Eerlijk gezegd ligt dat niet alleen aan mij. Manlief is ook supernetjes en ordelijk. Vergeleken bij hem ben ik een rommelkont, vooral als je de inhoud van onze bureaus ziet.
Op huishoudelijk gebied ben ik vooral heel praktisch. Ik houd van overzicht. Zo is bijvoorbeeld de kruidenlade in mijn keuken op alfabetische volgorde ingedeeld in van die smalle koelkastvakjes. De voorraadkast idem dito, in veel transparantie voorraadbussen. En zo niet, dan lees je de inhoud af aan de etiketten.
Maar…. zo ordelijk het in huis is, is dat in mijn hoofd het tegenovergestelde.
Mijn hoofd is net een grutterskast met ontelbare laadjes en geheime vakjes, vol met rommeltjes, ideetjes, losse gedachten, uitspraken, prettige en onprettige belevenissen etc. En tot mijn eigen grote verrassing gaat er soms – door een kreet, een geur, of wat dan ook - zomaar ineens een laadje of vakje met diep verborgen zaken open. Zoals bijvoorbeeld dit thema “Rommel”.
“Aaaargh, rommel-rotzooi- troep-brut”, foeterde mijn kantoor-collega van de Hema altijd: als een berekening niet klopte, of als iets anders niet ging zoals zij wilde. Ettelijke keren per dag. Ik was zestien. Net van school. Het was in 1971. Zij was al acht jaar verloofd.
Jaren niet aan mijn kantoor-collega gedacht, maar door dit thema zie ik haar direct weer voor mij. “Aaaargh, rommel-rotzooi-troep-brut”.
Piety Veenema https://www.pietyveenema@live.nl
Reageren? Mail naar piety-veenema@live.nl
Ook eens een schrijfcafé bijwonen in de bibliotheek van Leek?
De volgende keer is op zaterdag 14 november.
Opgeven kan via Diana Willemsen diana@rationem.nl
https://www.rationem.nl
Hier vind je meer informatie. https://schrijfcafé