Verhalen van Gronings Vuur: Jarina Gopali - Namasté

Inwoners met een diverse achtergrond krijgen een stem. De verhalen die lokaal leven zijn inspiratie voor een theatrale productie.c

Een verhaal over landVerhaal: Laura Mijnders Foto: Marijn Boeré

Een verhaal over dansen
Verhaal: Michael ter Maat Foto: Marijn Boeré

Jarina Gopali groeide op in Nepal als oudste van vier dochters. Als danseres in een gezelschap streek ze in 2012 neer in Polen voor een dansfestival. Samen met een vriendin besloot ze, zonder wie dan ook in te lichten, het gezelschap te verlaten en haar geluk elders te beproeven. Via België belandde ze in Nederland, waar ze neerstreek in het Westerkwartier. Jarina heeft een zoon en woont tegenwoordig naar tevredenheid in Grootegast.

Namasté

i.
Je danst zoals alleen een kind
kan dansen. Je passen duwen
donker weg en ook al dans je
samen, de laatste dans
is voor jezelf.

Je danst tot vlammen uit de braamstruik slaan
je danst tot je verleden in dunne rook is opgegaan.

ii.
Hoeveel grenzen moet je slechten
voor een toekomst met een beetje hoop?

De hotelkamer, je reiskoffer
de plompverloren vlucht
de twijfel en je wapenzuster.
Het slagen en de verbazing
over wat gebeurde.

En in dit vlakke land, het dorp
de straat waarin je woont
openbaart zich in de spiegel
een heel nieuw zelf.
 
 iii.
 Je weet nu: niets is ooit
 onmogelijk. Ja, je mag bang zijn
 in het water, achter het stuur
 voor het doorhakken van knopen.

Maar voorbij de angst ligt
geloof in al wat schoon is.

Dus je neemt hem mee
naar zijn moeders oorsprong.

Naar de moeder van zijn moeder
met haar zwanenzang van
samenzijn en collectief belang.

Geen vraag, geen spot in eender
welk gebaar, maar gewoon
je handen met de palmen tegen elkaar.

» Meer over Gronings Vuur in het Westerkwartier