Hardlopend door de sneeuw voor Glazen Huis

Afgelopen zondag heeft een aantal leden van de Loopgroep Zuidhorn een mooie tocht gelopen vanaf het gemeentehuis Zuidhorn naar het Glazen Huis in Groningen in het kader van Serious Request 3FM. Uiteraard is daarbij het nodige sponsergeld opgehaald € 971,20 (voorlopige eindstand).
Coos Datema schreef onderstaand verslag en Michael van Agteren
maakte de foto's.


Door sneeuwkristallen naar het Glazen Huis
Verslag van een ommelandse reis op 20 december
door Coos Datema
» foto's van Michael van Agteren


‘’De regenten zijn gevlucht, het is nog nooit zo gemakkelijk geweest om de stad in te nemen’’, sprak de burgemeester terwijl de Ommelanders optrokken door de Oosterstraat naar het Glazen Huis op de Grote Markt. Ik meende een schittering in de ogen van de burgemeester van Zuidhorn waar te nemen.
Nee, de regenten Rehwinkel en Van den Berg waren er niet om ons te ontvangen, maar het mooiste deel van de tocht hadden we toen toch al achter de rug.

Pas begin december hoorden wij van de Ommelandse Reis. Aan de oproep mee te lopen gaven al snel een aantal leden gehoor. Ook de gemeente wilde wel sponsoren, zeker omdat de gemeente een millenniumgemeente is en het uitbannen van malaria een van de millenniumdoelen is.

De vijftien lopers hadden ondertussen flink geld ingezameld en we zouden met bijna € 1000,00 en €1500,00 van de gemeente een mooi bedrag bij elkaar gaan lopen.
Maar toen zondagochtend, bovenop de sneeuw die er al lag, nog eens tien centimeter was gevallen, kwamen er telefoontjes . Was het wel verantwoord om te gaan? Komen we wel terug? Die laatste vraag was voor mij doorslaggevend. Omdat de treinen nog reden en ook Michael, Pieter, Joan en de burgemeester een auto hadden zou dat wel lukken. Dus belde de burgemeester ons om drie uur weg.

Hardlopend door de sneeuw, die plotseling toch weer uit de lucht ging vallen, baanden we ons een weg naar Groningen. Het eerste stuk werden we verwend, een sneeuwschuiver had het pad geëffend. Automobilisten keken ons aan en dachten er het hunne van. Wij zwaaiden en zagen dat vooral volle auto’s terugzwaaiden. Ondanks dat het bleef sneeuwen waren we blij dat we liepen, we keuvelden en zongen dat het een lust was en we werden niet koud.
Hoe dichter we bij de Stad kwamen, des te meer sneeuw er lag. Het leek alsof er een verdedigingslinie om de stad gelegd was. Met wat hoge ‘’skippings’’ bedwongen wij ook deze hindernissen en koersten via Vinkhuizen, Paddepoel, Oranjewijk (wat een sfeertje) langs de Westerhaven naar de Oosterpoort. Vanaf hier ging het onder politie-escorte naar de Grote Markt.
Het doel was bereikt, maar zoals dikwijls was de weg er heen het mooist.

» foto's van Michael van Agteren