De stand van SWET

Organisatoren, sponsoren, bestuurders, acteurs en musici van eerdere produkties, iedereen was aanwezig om uit te wisselen wat SWET teweeg heeft gebracht en hoe de toekomst van SWET er uit zou moeten zien. Er waren films, een discussie aan de hand van een forum, en er was SWET-muziek.

Momenteel zijn de voorbereidingen voor SWET 4 in volle gang. Dit is de vierde van de in totaal 8 voorstellingen, en vormt daarmee artistiek gezien ook het hart van het SWET-project. Een reden om de balans op te maken: waar staat SWET op dit moment? Wat heeft SWET voor betekenis gehad voor mensen persoonlijk, voor culturele verenigingen binnen het Westerkwartier, voor het gebied? Een van de doelstellingen van SWET is om mensen bewuster te maken van de geschiedenis van het gebied. Het was tijd om te onderzoeken of dit ook is gelukt.

Het publiek is getuige van een bijzondere bruiloft: tijdens SWET 4 geven Henk van der Horn en Liesbeth van der Wijk elkaar het ja-woord. De bruiloft krijgt echter een heel andere wending als de bruidegom door de landing op het water van het Van Starkenborghkanaal zijn rug breekt. De bruidegom wordt in deze produktie gespeeld door Joop Wittermans, als professioneel acteur verbonden aan diverse gezelschappen (Tryater, het Noord Nederlands Toneel) en speler in een groot aantal tv-produkties (GTST, Vrouwenvelugel, Fort Alpha). Maaike van den Hoek, plaatselijk actief als actrice en producente van diverse voorstellingen, speelt zijn bruid.

SWET 4 speelt zich af tussen Zuid- en Noordhorn: Pie Jesu. (30, 31 mei en 1 juni 2009). In deze voorstelling zal het afscheid worden gevierd van twee bruggen over het Van Starkenborghkanaal; een locatie die de komende jaren flink gaat veranderen. Een historische plek waar het land is doorgesneden door een kanaal, een weg, een spoorlijn. De voorstelling speelt zich voor een groot deel op en in het water af. Het publiek zal niet op een tribune plaats nemen, maar de voorstelling als in een processie volgen vanaf de kant. Er zijn rolstoelen aanwezig, zodat het publiek beurtelings kan zitten en duwen. Door het volgen van de voorstelling vanuit de rolstoelen wordt het publiek geconfronteerd met een van de thema’s van de voorstelling, namelijk acceptatie.